كتاب در باب « على عليه السّلام نخستين كسى است كه ايمان آورده است » متذكر شده‌ايم . تا آنجا كه « ابن عباس » در پايان حديث اظهار مىدارد ) على عليه السّلام كه به دامادى پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله دست يافت و با زهراى مرضيه عليها السّلام ازدواج كرد ، به عاليترين درجات رستگارى نايل آمد ، در بستگان خويش نفوذ داشت ، و از هيچگونه كمكى به درماندگان خوددارى نمىكرد ، و از نزول آيات قرآن با خبر بود ، و از تأويل آنها اطلاع كامل داشت و به مراتبى نايل آمده بود كه اقران و امثالش توان رسيدن به آنها را نداشتند . [ هيثمى در مجمع 9 / 158 ] از « ربعى بن حراش » نقل كرده است كه « عبد الله بن عباس » از « معاوية » اجازه خواست تا با وى ملاقات كند ، هنگامى كه « معاويه » اجازه ورود داد ، « ابن عباس » وارد شد . همان هنگام گروهى از شكم بارگان قريش هم در آنجا حضور داشتند و « سعيد بن عاص » هم در طرف راست او نشسته بود . به محض اينكه « معاوية » « ابن عباس » را ديد به « سعيد » . گفت : به خدا سوگند ! مسائلى را از پسر « عباس » مىپرسم كه در پاسخ آنها عاجز خواهد ماند . « سعيد » گفت : اشتباه مىكنى ، « ابن عباس » شخصيتى نيست كه از عهدهء سؤالهاى تو برنيايد . هنگامى كه « ابن عباس » در محل خود آرام گرفت ( حديث را ادامه داده تا آنجا كه ) « معاويه » از « ابن عباس » پرسيد : دربارهء على عليه السّلام چه مىگوئى ؟ « ابن عباس » در پاسخ وى ، گفت : خداى تعالى حضرت ابو الحسن عليه السّلام را بيامرزاد ، به خدا سوگند ! على عليه السّلام پرچم برافراشتهء هدايت ، و پناهگاه پرهيز و پرهيزگاران ، و جايگاه خردمندى ، و كوه سر به فلك كشيده دانشورى ، و چراغ نورانى شبهاى تاريكى ، و دعوت كننده به راههاى بزرگوارى ، آگاه از صحيفه‌هاى نخستين ، بود ؛ در تأويل و يادآورى آيات تنزيل هميشه آماده بود ، و دست به وسائل هدايت داشت ، نابود كنندهء جور و اذيت بود ، ويران كنندهء راههاى جهل و ضلالت ، و بهترين ايمان آوردندگان ، و برترين پرهيزكاران بود ؛ بزرگ